به اعتقاد بیشتر کارشناسان و پیشکسوتان قائمشهر مشکلات نساجی در سال قبل از بازی با برق شیراز شروع شد ، نساجی که تا قبل از بازی با برق شیراز با ۱۱ امتیاز در رده ی سوم جدول حضور داشت با پیروزی مقابل برق شیراز می توانست خود را به صدر جدول نزدیک کند ، اما هفته ی هفتم برای نساجی به هفته ی آغاز ناکامی ها مبدل شد و از آنجا بود که عده ای شروع به ناسازگاری زدند و باز هم خواب ۱۶ ساله ی صعود تعبیر نشد که نشد....

 

دوباره به هفته ی هفتم رسیدیم، دوباره در هفته ی هفتم به برق شیراز رسیدیم اما این بار با کمی تغییر به شیراز می رویم.

 

 نساجی سال قبل در حالی به مصاف برق رفت که در رده ی سوم جدول حضور داشت و سایه ی سنگین برق را پشت سر خود احساس می کرد ولی امسال نساجی بر صدر جدول تکیه زده است در حالی که برق به لیگ دو سلام می کند.

 

رفاقت و دوستی بین بازیکنان نساجی موج می زند که این مهمترین دلیل و نقطه ی عطف نساجی در سال جاری است ، این بازیکنان فعل خواستن را صرف کرده اند و با همدلی و اتحاد پا به زمین می گذارند.

 

و نکته ی اساسی نساجی امسال وجود مدیری ورزشی و کاربلد است که می داند چگونه و در چه زمان حواشی پیرامون تیم را کنترل کند ، چیزی که سال قبل خلا آن محسوس بود.

 

اما مهمترین چیزی که امسال باید به آن دقت کنیم صبر و حوصله است همان چیزی که سال قبل نداشتیم و البته امسال هم در مقاطعی ثابت کردیم که هنوز تغییر چندانی نکردیم ، امروز در صدر جدول هستیم ، نکته ی اول این است که نباید انتظارات را به گونه ای بالا ببریم که اگر خدایی نا کرده باختیم ، زمین و زمان را به هم پیوند بدهیم و انگیزه ی بازیکنان و کادر فنی و مدیریتی تیم را نابود کنیم.

 

و نکته ی دوم اینکه دیگر همه چیز را تمام شده بدانیم و در ادامه ی کار از شور و شوقمان کم شود و به همین یک هفته صدر نشینی اکتفا کنیم.

 

هنوز بیست ایستگاه دیگر تا صعود مانده است ، هنوز بیست بار دیگر باید امتحان پس بدهیم ، اگر می خواهیم که بعد از اتمام لیگ ساعت ها در خیابان به خوشحالی و شادی بپردازیم باید بسیار هوشیار باشیم.

 

برای سر دادن   شعار لطف لطف خدا بود  باید جنگید و مبارزه کرد.