عشق به نساجی یا عشق به لیگ برتر؟؟

 


هفده سال است که مردم قائمشهر در حسرت صعود به سر می برند ، هفده سال است که هواداران نساجی آرزوی حضور در لیگ برتر را در ذهن خود می پرورانند ، هفده سال است که می خواهیم باشیم و نمی توانیم. ولی آیا همه چیز به لیگ برتر ختم می شود ؟ لیگ برتر و حضور در آن یک افتخار به شمار می آید ولی آیا در صورت نرسیدن به آن باید همه چیز را فدای این آرزوی هفده ساله کرد؟

گزارش کامل در ادامه مطلب

از دیر باز به یاد داریم که شعار هواداران ، ** نساجی اول بشی آخر بشی دوستت داریم ** بود ، ولی مدتی است است که این شعار پر محتوا و اصیل جای خود را به شعار** نساجی لیگ برتری ** داده است ، این پسوند جدید که به همراه نام قدیمی نساجی آمده است ، باعث بروز صدمات جدی بر پیکر نساجی شده است ، زیرا با هر شکست خودمان ر از لیگ برتر دور می پنداریم و نتیجه آن می شود که در بازی برق شیراز در زمان نادر دست نشان و بد تر از آن در بازی فولاد گستر تبریز در زمان رضا فروزانی  اتفاق افتاد.

 

 روزی که به راحتی نساجی را زیر پا له کردیم و حرمت 50 ساله ی نساجی را شکستیم. روزی که نشان دادیم با نرسیدن به لیگ برتر حتی حاضریم از روی قداست نام بزرگ نساجی نیز بگذریم ، حالا که فصل جدید را در پیش داریم باید همه چیز را از نو بسازیم ، کاری که پرهام آن را شروع کرد و با تغییر مدیریت و کادر فنی سعی در بازسازی حرمت از دست رفته ی نساجی دارد. ما هم باید خودمان را نو کنیم ، تفکری جدید را در ذهنمان بپرورانیم ، این بدان معنی نیست که لیگ برتر را فراموش کنیم ، هرگز ، بلکه بدان معنی است که هدف اصلی خود را اعتلای نام نساجی قرار دهیم.

 

 لیگ برتر آرزوی دور از دسترسی نیست اگر به تیممان اعتماد کنیم و تا آخرین لحظه از آن حمایت کنیم ، که اگر غیر این باشد باز هم همانند سال گذشته از همان هفته های آغازین شروع به سر ناسازگاری می زنیم و از هفته ی ششم بازیکنانمان را بی غیرت و کادر فنی خود را بی لیاقت خطاب می کنیم ، که در این صورت غیر ممکن و محال است که آن بازیکن و مربی با آرامش و سعه ی صدر فعالیت کنند و هر بار با ترس نتیجه نگرفتن وارد میدان می شوند و این ترس و واهمه سبب می شود تا نتوانند از حداکثر پتانسیل خویش استفاده کنندو در آخر دود آن به چشم خودمان می رود و ما از هدفمان دور می مانیم ، ما میراث دار تیم بزرگی هستیم  تیمی که 9 نفر برای آن جان خود را فدا کردند ، گذشتگان ما تیمی بزرگ و پر افتخار را برای ما به ارث گذاشتند ، بیاییم خودمان را میراث داری با لیاقت نشان دهیم و یک نساجی با ابهت و با صلابت به آیندگان تحویل دهیم.