كل اگر طبيب بودي، سر خود دوا نمودي

 


در ادامه شايعات دو، سه سال اخير درباره خريد و انتقال امتياز تيم ليگ برتري به مازندران كه هيچكدام به واقعيت تبديل نشد، بالاخره شمالي‌ها با پتروشيمي تبريز كه تيمش را منحل كرده به توافق رسيده‌اند و مي‌خواهند با هزينه اداره كل تربيت بدني استان خرج تيم تازه وارد را بدهند. اما سوال و ابهام اينجاست كه اگر اراده و بودجه‌اي براي تيمداري در ليگ دسته يك در استان مازندران وجود دارد، چرا فكري به حال شموشك نوشهر كه به ليگ دو سقوط كرد و نساجي قائمشهر كه هر فصل از صعود به ليگ برتر ناكام مي‌ماند، نمي‌شود؟

گزارش کامل در ادامه مطلب

مگر مازندران در ليگ دسته اول بدون نماينده بود كه يك هوو براي نساجي پرتماشاگر و محبوب تراشيده‌اند؟ به نظر مي‌رسد خريد امتياز تيم پتروشيمي تنها سرپوشي بر ناكامي مديران ورزش اين استان در انتقال يكي از تيم‌هاي پايتخت‌نشين ليگ برتر به سواحل درياي خزر است و البته تهديدي براي مالكان خصوصي نساجي كه همان صدقه ناچيز اداره كل را هم از دست بدهد. در اين مدت همدان، قم، قزوين، كرج، شهرري و... بدون نيمي از حجم انبوه تماشاچي مازندراني، صاحب نماينده در ليگ برتر شده‌اند اما به نظر مي‌رسد هنوز بازيكنان اين استان فوتبال‌‌خيز بايد براي نمايش توانايي‌هاي خود راه بيرون استان را در پيش بگيرند.http://www.goaldaily.ir/Template1/Article.aspx?AID=7633

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مازندلیگ:از نظر ما خرید تیم دسته اولی برای ساری اشکالی ندارد.ولی چرا در این مورد اینقدر شتابزده و در عین حال دیر صورت گرفته است؟!!تیمی که هنوز نه مدیرعامل خود را میشناسد نا هیئت مدیره و نه سرمربی و بازیکن خود را! در حالی کمتر از بیست روز دیگر بازیها شروع خواهد شد.

 

آیا میتوان  روی این تیم حداقل برای فرار از سقوط،حساب باز کرد.یک روز بحث انتقال پتروشیمی و روزی دیگر صحبت از مهرکام پارس.براستی آیا علت خرید تیم برای ساری،شاد کردن دل هواداران بیشمار این شهر و رسیدن مرکز استان به حق واقعیش میباشد و یا مسئولان به دنبال مقاصدی دیگر میباشند؟اینطور که پیداست برای دوستان زیاد مهم نیست این تیم در این فصل سقوط کند یا بماند.وگرنه قبل از خرید تیم زیرساختهای لازم برای تحول و رشد تیم جدیدشان را فراهم میکردند و انبوه هواداران ساروی را در دلهره و بلاتکلیفی نمی گذاشتند.